Première Anne Frank

09-05-2014 13:36

Beauty By You
Leonieke


Gisterenavond was het dan zover,
de première van Anne in het nieuwe Theater Amsterdam aan het IJ.

Het was, op zijn zachtst gezegd, een regenachtige dag.
Wat een water!
En meteen ook de reden waarom velen toch veel later kwam dan hen 'dringend was verzocht' want rondom Amsterdam stond het flink vast dankzij het weer en bijbehorende aanrijdingen.
Waaronder natuurlijk ook wijzelf,
wij vlogen als een van de laatsten over de rode loper!

Nou ja, vlogen is niet de term, dat zou vragen om ongelukken zijn geweest want de loper was, ondanks overdekt, drijfnat.
Het was meer soppen dan schrijden in dit geval.
(Laatste was overigens Winston Gerschtanowitz... die enigszins genant blijkbaar zelfs de koning snel moest passeren in de foyer)

Ik had jullie beloofd om te proberen wat foto's te maken ter sfeerimpressie maar er waren zóveel bekende mensen,
eigenlijk was íedereen die er was beroemd om ofwel het een dan het ander.
Het zou echt totally not done zijn geweest om hier te gaan lopen fotograferen.
Dus helaas, geen eigen sfeer impressie gemaakt, maar wel een leuke anekdote en wat toegevoegde foto's.

 

Mijn dag:


De dag begon (voor mijn doen) vroeg, bij de kapper, waar ik eerst 20 minuten in de rollers mocht zitten.
Daarna werd het haar flink getoupeerd en vervolgens vakkundig opgestoken.
Een première waardig kapsel, maar wel plukjes achtig los, ik houd niet van te netjes.
Er ging wel de nodige haarlak overheen maar gezien de wind en regen die ik moest trotseren voordat ik binnen stond die avond,
was dat een wijze beslissing.

Onderweg dus de nodige stress ivm het verkeer want toen we er al hadden moeten zijn,
zaten wij nog midden in Vinkeveen... In de file.
Dus bij aankomst grote opluchting te zien dat nog veel anderen zich aan het haasten waren om "op tijd te arriveren'.

Ik zat heerlijk in mijn vel dankzij mijn outfit, mijn haar en mijn make-up.
Voelde me zowaar bijna koninklijk!
Ontspannen dus, vanaf dat moment.

Langs zo'n rode loper (deze was eerst nog langer maar er werd een stuk verwijderd omdat het te glibberig werd)
staat altijd een hele batterij aan fotografen en camera mensen, leuk om te zien.
Een circus, dat is het echt hoor.

Bij mijn eerste première was ik best zenuwachtig maar nu liep ik er gewoon overheen,
toch niemand die op mij let dus who cares!
Maar, heel aardig, aan het eind stond een fotograaf die het zowaar de moeite vond nog 3 of 4 kiekjes van mij te nemen.
Dat streelt je ego toch wel, eerlijk is eerlijk hoor.

Binnen moesten we meteen de zaal in want stipt 20.00 uur zou de voorstelling beginnen.
We hadden heel goede zit plaatsen en ik nam meteen de gelegenheid te baat
mijn voeten en schoenen te laten drogen -
drijf maar dan ook drijfnat ....
Zo zit je dan 'deftig te wezen' ! Gelukkig niemand die het ziet.
(behalve jullie nu)


Bij binnenkomst van de koning stond iedereen op en mocht hij onder algemeen applaus plaats nemen.
Hij kwam o.a. samen met uiteraard de burgemeester van Amsterdam,  van der Laan, Cees Abrahams en Robin de Levita.
Daarna kon de, zeer indrukwekkende, voorstelling beginnen.

In de pauze mocht natuurlijk eerst de koning met zijn gevolg de zaal verlaten, op weg naar de foyer.
En dit is een best leuke anekdote in het geheel.

Nadat we even gewacht hadden, (ik zat 2 rijen voor de koning),
was het middenpad vrij en liep ik zonder enige aarzeling, dus fier rechtop,
voile losjes gestyled over de armen gedrapeerd,
op inmiddels gelukkig droge schoenen, keurig netjes naar de foyer.
Ik was me van geen kwaad bewust en dacht alleen maar aan de wijn - :)) - en hapjes.
Maar doordat de koning met de producenten waarschijnlijk al pratende de voorstelling doornam,
liep het koninklijk gezelschap niet zo snel.
Waardoor ik nog vòòr het bereiken van de toegang naar de foyer, me op geheel natuurlijk verlopende wijze bij hen aansloot.


Op dat moment signaleerde ik wel even dat een zeer sjiek geklede dame nog snel voor mij ook de deur open hield
maar eerlijk gezegd heb ik verder niets unusuals opgemerkt.
Met alle egards (lees lichte hoofd knikjes zelfs) werd ook ik in de foyer ontvangen en nam ik gewoon dankbaar
(na al die files, het haasten, de stress, de honger en de natte tocht nààr en óver de rode loper)
een heerlijk glas wijn tot mij, me bedenkend hoe ontzettend aardig iedereen hier was.

Maar de grap van het geheel was dat ik
geen enkel signaal heb waargenomen van enige restrictie waar dan ook.
Ik ben simpelweg op mijn eigen gevoel af gegaan.
Zijne masjesteit had voor zover ik kon zien de zaal verlaten, het middenpad was helemaal vrij,
dus ik ben zonder enige aarzeling op 'pad gegaan'.
Gevolg: ik kwam in de foyer aan in de kielzog van het gezelschap van zijne majesteit.
Geen wonder dat ik zo warm onthaald werd, haha.


Mijn man heeft mij later verteld, dat de rest van de zaal keurig heeft staan wachten tot ook ik
het middenpad was overgestoken en me had aangesloten bij de koning en zijn gevolg...
En pas daarna is blijkbaar het sein gegeven dat iedereen naar de foyer kon gaan.
Ik heb er totaal niets van mee gekregen. Is dat niet jammer??!!

Mijn echtgenoot vertelde me dat ik bijna als een prinses langs al die keurig wachtende mensen ben gelopen.
Ik vroeg stomverbaasd waar die dan zaten?
En hij zei, die zàten niet, die stonden netjes op een rij en jij liep er met opgeheven hoofd zonder blikken of blozen langs heen.

Is het niet ontzettend jammer dat dat nergens op film staat zodat ik het met eigen ogen had kunnen zien?!
Want ik weet er helemaal niets van en wat zou ik erom hebben kunnen lachen!
Gelukkig heb ik dat op de weg naar huis volop kunnen doen,
heerlijk dat je zo geheel onbevangen kunt zijn,
zo ontspannen is de koning zelf blijkbaar ook.

Voor altijd een leuke herinnering - die ik helaas zelf niet bewust heb meegemaakt.


Op de receptie afterwards was de stemming heel positief, mensen waren onder de indruk maar vol lof,
de koning was heel ontspannen en ik moet zeggen,
er was ook geen enkel cordon van extra veiligheidsmaatregelen te bespeuren.

Vrijwel tout bekend nederland was aanwezig dus iedereen vond het leuk elkaar te zien en even bij te kletsen.
En,
zo heerlijk hollands dan ook weer,
de bitterballen waren ZALIG! Echt.

We gingen in de late uurtjes naar huis, zoals dat heet: moe maar zeer voldaan.

* * * * * * * *

 



Als je wilt voelen, zien en ervaren hoe klein, opgesloten en tout petit het wereldje van Anne en haar medebewoners was,
hoe groots voor haarzelf, het was immers haar eigen hele bestaan,
en hoe nietig het werd in het geheel van de waanzin van de 2e wereld oorlog,
móet je deze voorstelling echt gaan zien.
Rosa da Silva zet een geweldig Anne neer,
en het unieke decor zorgt ervoor dat je je midden in het achterhuis kunt denken.
Het doet beseffen, nog veel meer dan het boek, dat deze mensen geen kant meer op konden, dit was alles nog wat er was.
Sommige kritieken noemden het te klein of te groot of niet uitgewerkt genoeg
maar persoonlijk denk ik dat, als je het verhaal van Anne kent, haar boek, haar woorden,
en je bent van nature in staat de waanzin en wanhoop van de oorlog mee te voelen,
dan heb je niet meer nodig dan deze uiterst subtiel gebrachte versie van haar verhaal.

Het zijn hààr woorden, fragmenten, haar blik op de zaken, op de mensen om haar heen.
En niets is over gedramatiseerd, nergens overdone,
juist door dat enorme grote decor er omheen, de grote filmbeelden van oprukkend Hitlers Nazi leger,
wordt het kleine, het in dat overdonderende geheel zo onbelangrijke wereldje van het achterhuis,
zo treffend vorm gegeven.

Het zijn gewone mensen.
Het zijn kleine dingetjes.
Ze zitten op elkaars lip.
Er ontstaan irritaties.
Ze kunnen geen kant op.
Soms wordt er ook gelachten.
En al die tijd weet je dat het geen doel meer heeft.
Want het zijn joden. En het verraad zal komen.
Ik vond het bijzonder ontroerend.

En de slotscene, waarin Anne's vader heel feitelijk vertelt, hoe het hen, en uiteindelijk Anne, Margot en hun moeder, vergaan is,
is adembenemend.
Op het laatst van de oorlog worden de 2 meisjes nog naar Bergen Belsen gedeporteerd. Daar zijn ze uiteindelijk beiden aan tyfus overleden.
Hoe hun vader hun laatste wandeling beschrijft, met kleine, verfijnde maar o zo treffende woorden,
uitmondend in een verstild decor,
- ik krijg er nu nog kippevel van. De tranen stonden me in de ogen.

Het applaus liet heel even op zich wachten.
Daarna zette het in, maar bij mijzelf toch eerst aarzelend.
Applaus voelde namelijk eigenlijk niet op zijn plaats...
Dat klinkt misschien vreemd maar zo ervoer ik het op dat moment.
 


De hoofdrollen: Anne, haar vader en moeder, en haar in de toekomst gedroomde Peter ....

Anne, Theater Amsterdam.

 

beelden: getty images, nu.nl., telegraaf

___________________________________________________________________________________________
 

Première Anne Frank

Datum 15-05-2014
Door angela
Onderwerp prachtig

Leonieke, wat zie je er prachtig uit! Rode loper waardig en wat ziet jouw huid er top uit. Complimenten voor het gehele plaatje. Hoe vond je de voorstelling?

Bedankt voor je uitvoerige verslag. Leuk om op deze manier hier deelgenoot van te zijn.

Datum 13-05-2014
Door Marlous Veldkamp
Onderwerp premiere

Wat zie je er prachtig uit, Leonieke! Ik denk eerlijk gezegd niet dat je misstond in het gezelschap van de koning, haha.
Was je pak nog in orde gekomen?
Het lijkt me een zware voorstelling, ik weet niet of ik wel 1 2 3 naar zoiets toe zal gaan.
Maar leuk verslag, dank je wel.

 

Doorzoek de website

Beauty Issues ...                                  

Een nieuw blog-style onderdeel
dat onze Beauty Buzz vervangt.

      Uitgeli cht:
      Niacinamide Crème

      Uitgelicht:
     
Koortsblaar

________________________________________________________________________

______________________________________________________________ 

Best Bekeken Video's:

* Chanel Metiers d'Art 2015/16
* Dolce&Gabbana SS 2014
* Chanel Métiers d'Art S how
* Chanel Behind the Scenes
* Celebrities zonder Make-Up
 

 ______________________________________________________________

© 2015 Beauty By You

Mogelijk gemaakt door Webnode E-shop